Er ontbreekt een managementdiscipline

We sturen op omzet.
We sturen op kosten.
We sturen op kwaliteit.
We sturen op risico's.

Maar vrijwel geen enkele organisatie stuurt actief op haar uitvoeringskracht.

Dat is opmerkelijk.

Want organisaties verliezen hun uitvoeringskracht al maanden vóórdat het zichtbaar wordt in de verzuimcijfers. Op papier klopt de bezetting. In de praktijk neemt de capaciteit langzaam af door oplopende spanning, verminderde focus en steeds meer herstelwerk.

Hoe groot dat verlies is, zien de meesten niet. Wie langdurig onder spanning werkt, benut nog zo'n zeventig procent van zijn potentieel (Universiteit Utrecht). Je betaalt voor honderd, en krijgt zeventig terug — zonder dat het ergens in je cijfers opduikt.

En toch sturen we vooral achteraf.
Met verzuimrapportages.
Met medewerkerstevredenheid.
Met dashboards die laten zien wat er is gebeurd.

Dat is alsof je een auto bestuurt door alleen in de achteruitkijkspiegel te kijken.

Daarom geloven wij dat het tijd is voor een nieuwe managementdiscipline: uitvoeringskrachtmanagement.

Niet sturen op aanwezigheid. Maar sturen op de daadwerkelijke uitvoeringskracht van teams.

Dat vraagt om meer dan inzicht. Het vraagt om een combinatie van:

• vroegtijdig signaleren;
• actief wekelijks beheer;
• concrete handelingsperspectieven voor leidinggevenden;
• continu meten of bijsturen effect heeft.

Uitvoeringskrachtmanagement maakt uitvoeringskracht bestuurbaar door inzicht en actief beheer te combineren.

Ik verwacht dat dit de komende jaren net zo vanzelfsprekend wordt als risicomanagement of performancemanagement. Want organisaties die eerder zien waar uitvoeringskracht weglekt, hoeven later veel minder te repareren.

Dat is geen HR-vraagstuk. Dat is strategisch leiderschap.

Dus mijn vraag aan iedere bestuurder en directeur die dit leest: weet u hoeveel uitvoeringskracht uw organisatie vandaag écht heeft? Of stuurt u nog op de achteruitkijkspiegel?